Welkom
Loopbaanheroriƫntatie
Individuele coaching
Begeleiding bij burnout en stress
Klankbordgesprek
Blog
Over Carla Verweij
Links
Contact
Voor loopbaanbegeleiding en begeleiding bij burnout en stress   
BLOG


SEPTEMBER 2014

Als je maar je best doet

Mijn ouders hebben mij als kind nooit de druk opgelegd dat ik moest presteren. Natuurlijk vonden ze het fijn als ik goede resultaten haalde, en werd ik hierin ook gestimuleerd. Zo kreeg ik voor iedere 8 op mijn rapport een kwartje, voor een 7 een dubbeltje en leverde een 6 me toch mooi nog een stuiver op. Als ik eens een keer een onvoldoende haalde, was dat niet erg mits ik maar mijn best had gedaan. Maar wat heb ik daarmee geworsteld! Want wat was mijn best doen? Goed opletten in de klas? Netjes mijn huiswerk maken? Goed leren voor een proefwerk? En wat was dan goed leren? Altijd leren voor een 10?

Ik heb mijn ouders wel eens gevraagd wat ik precies moest doen om mijn best te doen, maar daar kreeg ik geen eenduidig antwoord op. Dat wist ik zelf wel, zeiden ze. Nou, nee dus! Dat vertaalde ik uiteindelijk als: maximaal een week voor een proefwerk een samenvatting klaar hebben, die minimaal twee keer in die week bestuderen, de dag voor het proefwerk tot half 10 leren en de wekker op 6 uur ‘s morgens zetten om alles nog een keer door te kijken. Dan vond ik dat ik mijn best had gedaan. En dan maakte het dus niet meer uit wat voor cijfer ik haalde. Pijnlijk genoeg dacht de school daar niet hetzelfde over en bleef ik in de derde van het vwo zitten. Nu weet ik dat die behoefte om een vertaalslag te maken de grote hoeveelheid ‘aarde’ in mij is.

Tijdens mijn vakantie las ik het boekje ‘Omarm jezelf. De weg naar zelfcompassie’ van psycholoog Gijs Jansen. Dit boekje (het heeft maar 90 bladzijden in een groot lettertype) kan ik iedereen aanraden die wel eens worstelt met zijn gevoel van eigenwaarde. En wees eens eerlijk: doen we dat niet allemaal op z’n tijd? In dit boekje staat een tabel met strenge verwachtingen die we onszelf opleggen, en de menselijke werkelijkheid die daarachter schuil gaat. Van die term, ‘de menselijke werkelijkheid’, word ik al helemaal blij. Want zo is het natuurlijk. Dat we niet perfect zijn, maakt ons juist zulke mooie mensen.

Een heel herkenbare strenge verwachting uit het boekje is: ik moet altijd goed zijn voor anderen. Gijs Jansen vertaalt dit naar de veel meer reële menselijke werkelijkheid: ik ben meestal goed voor anderen, maar soms stel ik anderen teleur. Prachtig toch? Bij het lezen van zijn voorbeelden schoten ineens de woorden van mijn ouders door mijn hoofd: als je maar je best doet. Behalve dat ik heel erg heb geworsteld, en soms nog worstel met wanneer dit dan goed genoeg is, heb ik toentertijd ook de vertaalslag gemaakt dat ik dus altijd mijn best moet doen. En dat voelt bij tijden best zwaar. Dankzij Gijs weet ik nu: Ik doe meestal goed mijn best, maar soms een keertje niet. En dat lucht op.

Wil je reageren op deze blog of heb je suggesties voor onderwerpen, laat het mij weten. Vind je het leuk om iedere maand mijn blog per mail te ontvangen, meld je dan aan.