Welkom
Individuele coaching
Loopbaanheroriëntatie
Begeleiding bij burnout en stress
Klankbordgesprek
Blog
Over Carla Verweij
Links
Contact
Coaching bij werk, leven en burnout & stress 
BLOG


MEI 2016

Als gevoel en verstand bij elkaar komen

Afgelopen maand heb ik aan mijn groeiende groep volgers een blog gestuurd met een fout erin. Heel vervelend natuurlijk. Maar toen ik het merkte, had ik er nauwelijks last van. Ik voelde me niet schuldig, ging er niet over piekeren en had geen gedachtes als: wat zullen ze wel van me denken. Opmerkelijk, want dat was in het verleden wel anders. Toen kon ik er echt mee zitten en kon zoiets me nog dagen achtervolgen.

Veel mensen met een perfectionistische inslag herkennen het eindeloos blijven piekeren over iets dat mis is gegaan. Alhoewel ze daar graag vanaf willen, is er ook iets dat hen daarin tegenhoudt. Vaak ligt de bron daarvan in hun jeugd en niet omdat ze zulke vervelende ouders hadden. Kregen ze bijvoorbeeld straf als ze iets verkeerd hadden gedaan, dan konden ze zomaar de conclusie trekken dat een fout maken en straf krijgen bij elkaar horen. Als ze dit maar vaak genoeg ervaren, is die verbinding in hun hersenen zo gelegd. Maken ze vervolgens als volwassene een fout, dan gaan ze op zoek naar straf. Als ze die niet krijgen van een ander, straffen ze zichzelf door te piekeren.

Er zijn ook mensen die geleerd hebben dat fouten maken mag, maar dat ze het dan wel vervelend moeten vinden. Deze mensen zijn vaak bang om als onverschillig over te komen. Zij willen anderen en zichzelf ervan overtuigen dat ze het echt erg vinden dat ze die fout hebben gemaakt. Gevolg is dat loslaten erg moeilijk is.

Het proces van accepteren dat je fouten maakt, is een lastige. Natuurlijk weten we allemaal dat het bij het leven hoort. We zijn mensen, dus feilbaar. Zelfs de ergste perfectionisten weten dat. We zeggen het ook tegen anderen: een foutje kan gebeuren, laat het los. Maar voor onszelf hanteren we vaak een andere moraal. Er blijkt een groot verschil tussen ons verstand en ons gevoel. Meestal zeg ik dat je naar je gevoel moet luisteren, maar in dit geval is dat een slechte raadgever. Wat je wel kunt doen is proberen je gevoel en verstand bij elkaar te brengen. Dat gaat niet zomaar, dat is hard werken. Maar als het dan ineens lukt, voel je je rustig en vrij. Een mooie beloning.

reageren op deze blog of heb je suggesties voor onderwerpen, laat het mij weten. Vind je het leuk om iedere maand mijn blog per mail te ontvangen, meld je dan aan.