Welkom
Loopbaanheroriëntatie
Individuele coaching
Begeleiding bij burnout en stress
Nieuws
Blog
Over Carla Verweij
Links
Contact
Voor loopbaanbegeleiding en begeleiding bij burnout en stress   
BLOG


JANUARI 2015

Vallende ster

Ik sta voor het raam en kijk naar buiten. Ik denk aan de klant die vandaag bij me was. Hij gaat gebukt onder ernstige burn-outverschijnselen: concentratieproblemen, hartkloppingen, slecht slapen. Hij wordt steeds onzekerder en straalt moedeloosheid uit. Hij sleept zich iedere dag naar zijn werk, terwijl hij er voorheen bij wijze van spreken fluitend naar toe ging. Op mijn vraag of hij er al eens met zijn baas over heeft gesproken, was het antwoord dat hij één poging heeft gedaan. Die baas begreep er niets van. Of wilde het niet begrijpen. Ik opperde voorzichtig dat hij het misschien niet kón begrijpen. Voor veel mensen is een burn-out nog steeds ongrijpbaar.

Opeens zie ik een vallende ster. Ik mag een wens doen! Even wil ik iedereen die is opgebrand een leidinggevende toewensen die dat ook is overkomen. Die begrijpt tenminste hoe het is. En die weet dat iedereen burn-out kan raken, zelfs de stoere macho. Maar nee, dat zou niet reëel zijn. En ook geen garantie voor begrip, want iedere burn-out is anders. Daarvan kan ik legio voorbeelden geven. Zo moet ik met een glimlach denken aan een gesprek met een collega over een van haar klanten. De leidinggevende van die klant had zelf een burn-out ervaren en veel baat gehad bij meditatie. Daarom meldde ze haar medewerkster aan voor een cursus zenmeditatie, iets wat totaal niet bij haar past. Een ander voorbeeld is de begripvolle baas van een van mijn eigen klanten die uit zorgzaamheid taken bij haar weghaalt. Helaas juist de taken waar mijn klant energie van krijgt. Beter is het als leidinggevende en medewerker daarover met elkaar in gesprek gaan.

We kijken allemaal vanuit ons referentiekader naar een situatie. Cultuurverschillen, opvoeding, waarden en normen; dat alles bepaalt wat we van iets vinden. Hoe we de ander zien, maar ook onszelf. We oordelen, beoordelen en veroordelen. Ook leidinggevenden doen dat. Ze kunnen bijvoorbeeld van huis uit hebben meegekregen dat als je iemand een vinger geeft, hij of zij je hele hand neemt. Dat verklaart dat deze leidinggevenden het moeilijk vinden om een medewerker tegemoet te komen. Die kan immers misbruik maken van de situatie. En wat als andere medewerkers ook aankloppen? Hoe daar dan weer mee om te gaan? Maar leidinggevenden kunnen zich ook zorgen maken over de productie: gaan ze die wel halen als een medewerker minder gaat werken of zelfs uitvalt? En heeft hun eigen baas daar dan begrip voor?

Mensen zijn verschillend. Ze reageren verschillend, denken verschillend en verschillen in wat ze belangrijk vinden. Maar dat maakt het juist leuk, want het levert diversiteit, uitdaging en reuring op. Het zorgt er ook voor dat we onze eigen overtuigingen tegen het licht houden: klopt het wel dat ik zo denk? Het helpt als we dat onderkennen. Als we ons oordeel voorzien van een snufje begrip. En ineens weet ik het: ik wens dat iedereen anders mág zijn. 

Deze blog is op 6 januari ook geplaatst op Over preventie.

Wil je reageren op deze blog of heb je suggesties voor onderwerpen, laat het mij weten. Vind je het leuk om iedere maand mijn blog per mail te ontvangen, meld je dan aan.